อนุสรณ์เสา 30 ปี
ด้วยความมุ่งมั่นที่จะให้มีสถานศึกษาที่เปิดการเรียน การสอน การวิจัย และการบริการทางวิชาการ ให้สอดคล้องกับความต้องการและผลผลิตของภาคใต้ ในปี พ.ศ. 2518 อาจารย์ไพบูลย์ ธรรมรัตน์วาสิก ได้โอนย้ายจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เพื่อมาจัดตั้ง “โครงการจัดตั้งภาควิชาอุตสาหกรรมเกษตร” ที่สังกัดคณะทรัพยากรธรรมชาติในขณะนั้น และอาจารย์ไพบูลย์ได้ชักชวนอาจารย์ ลูกศิษย์ ให้มาร่วมร่างและสอนหลักสูตรอุตสาหกรรมเกษตร ซึ่งเป็นชื่อที่ใหม่มากในขณะนั้นเพราะสถาบันต้นแบบยังใช้ชื่อวิทยาศาสตร์การอาหารอยู่ ซึ่งจะมีข้อจำกัดในการพัฒนาศักยภาพของผลผลิตทางการเกษตรทั้งอาหารและมิใช่อาหาร ในช่วงแรกที่เปิดรับนักศึกษาในสาขาวิชาอุตสาหกรรมเกษตรในปี พ.ศ. 2520นั้น จำเป็นต้องมีการพัฒนาอาจารย์ให้ไปศึกษาต่อ ณ ต่างประเทศเพื่อจะนำเอาองค์ความรู้จากหลากหลายสาขาวิชา มาประยุกต์ให้สอดคล้องกับสภาพของท้องถิ่นภาคใต้ ช่วงแรก อาจารย์ไพบูลย์ต้องทำงานหนัก เพราะต้องเปิดโอกาสให้อาจารย์รุ่นใหม่ได้ไปศึกษาต่อ ณ ต่างประเทศ จนเวลาผ่านมา 4-5 ปี ภาควิชาจึงเริ่มมีคณาจารย์มาร่วมการเรียนการสอนมากขึ้น จากฐานการศึกษาของ มหาวิทยาลัยแมสซี ประเทศนิวซีแลนด์ ที่อาจารย์ไพบูลย์ สำเร็จในปี ค.ศ. 1971 ได้กลายมาเป็นรากฐานทางการศึกษาของสถาบันอุตสาหกรรมเกษตรของภาคใต้ที่มีความชำนาญเฉพาะด้านโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านอาหารทะเลเพราะตลอดแนวชายฝั่งของภาคใต้มีอุตสาหกรรมในด้านนี้อยู่มากมายและเกือบ 2,000 คน ของบัณฑิต มหาบัณฑิต และดุษฎีบัณฑิต ที่กระจายตัวทำงานในทุก ๆ ส่วนของประเทศไทยตลอด 30 ปี ที่ผ่านมา ย่อมเป็นเครื่องบ่งบอกของความเป็นสถาบันการศึกษาชั้นนำของภาคใต้และระดับประเทศ
จากปี พ.ศ. 2520 ถึงปี พ.ศ. 2550 30 ปี ของสถาบันอุตสาหกรรมเกษตร ที่มีเหล่าคณาจารย์ที่สำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ.ต่าง ๆ จากสถาบันที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยในต่างประเทศ และเกือบทุกทิศทางที่อยู่โดยรอบสถาบันนี้ เหล่าคณาจารย์เหล่านั้นได้กลับมาให้ความรู้ สืบสาน จิตวิญญาณของการศึกษาถึงแม้จะมีระยะทางที่ห่างไกลเพียงใด ก็หาใช่อุปสรรคที่จะสรรค์สร้างคุณภาพของการศึกษาของชาติ ให้คงอยู่ตลอดไป
คณะอุตสาหกรรมเกษตร ยังคงอยู่ในสังคมการศึกษาอย่างมีระดับอีกนานเท่านาน แต่สิ่งหนึ่งที่พึงระลึกไว้เสมอว่า ไม่มีประวัติศาสตร์ทางการศึกษาฉบับใดที่ไม่ได้มาจากการเริ่มต้นด้วยการก่อตั้งทั้งสิ้น เพียงแต่ว่าการก่อตั้งนั้นได้จุดประกาย หลักการ อุดมการณ์ และคุณภาพไว้ในระดับใด จากวันนั้นถึงวันนี้ การเดินหน้าและเหลียวแลหลัง เพื่อประมวลและสร้างความแข็งแกร่ง มองหาจุดเด่นจุดด้อยของตนเองแล้วมองหาปรัชญาทางการศึกษา มองหาปรัชญาชีวิตของตนเองให้ได้ เพื่ออนาคตของสถาบันแห่งนี้ต่อไป
ยังมีคณาจารย์ที่ลาศึกษาต่อต่างประเทศและจะกลับมาเสริมสร้างและเพิ่มอาวุธด้านปัญญาให้กับนักศึกษาที่สนใจเลือกเรียนศาสตร์และศิลป์อุตสาหกรรมเกษตรนี้ต่อไป
เสา 30 ปี นี้ยังคงจารึกประวัติและจิตวิญญาณของการรำลึกพระคุณของผู้ก่อตั้งสถาบันนี้ไว้ตราบนานเท่านานและยังคงเป็นหน้าหนึ่งของประวัติศาสตร์ใน 30 ปี ของอุตสาหกรรมเกษตร ฝากไว้ให้เหล่าลูกศิษย์ได้สำนึกพระคุณ ในตัวบุคคล สถาบัน และเพื่อให้ชนรุ่นหลังได้สำนึกในคุณค่าของคำว่า “สถาบันอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์” ถิ่นนี้สืบไป…
ถึงสูงเยี่ยมเทียมฟ้า อย่าดูถูก
ครูเคยปลูกวิชา มาแต่หลัง
ศิษย์ไร้ครู อยู่ได้ ไม่จีรัง
อย่าโอหัง ลบหลู่ ครูอาจารย์..